vakantie : 5 augustus

Op tijd wakker geworden, we gaan vandaag een lange rit maken naar Äre. Dat is 130 km hier vandaan richting Noorwegen, via de E14. Om 9h Stan wakker gemaakt. We rijden om 10h weg. Nog even benzine tanken naast de camping en op weg. Na 15 minuten steekt er een hert de weg over, deze keer gelukkig 100 meter voor ons en geen ongelukken. Wel geen foto, ik had de camera niet in mijn hand. Een prachtige route en weer bijna geen verkeer op de weg. Nu is die E14 , net zoals de E45, maar twee banen breed, een voor elke richting en bij inhalers, ga je gewoon even aan de kant. Een groot gedeelte van de weg heeft geen bovenlaag van asfalt, ze zijn er mee aan het werk. Na de vakantie gaan ze verder. Het is namelijk ook de toevoerweg naar skioorden. De skidorpen zien er hier goed uit, niet die fantasieloze plekken in Frankrijk…We stoppen op de parking bij de kabelbaan in Äre en lunchen daar onze bammetjes. Wij gaan met een kabelbaan omhoog. Boven aan gekomen gaan we lopen naar de berghut 150 meter hoger. Dat duurde zo’n 3 kwartier. Dat kwam vooral door mij, ik heb wat last van hoogtevrees en mijn benen kunnen niet van die hoge stappen maken die Stan en René wel kunnen maken en mijn kuiten houden niet van klimmen. Ik moet af en toe even bergafwaarts staan om de spieren te ontspannen. Ik had net zoals bij skiën, extra hakjes in mijn schoenen moeten doen. Maar ja, die zitten in mijn skischoenen thuis. Enfin, ik red het net naar de hut. Stan komt tot de ontdekking dat zijn zonnebril uit zijn broekzak is gevallen….net onder de top. Hij zoekt nog tussen de stenen, op de terugweg nog maar eens zoeken. De wolken komen wel erg snel dichterbij. We kunnen nog net een beetje genieten van het uitzicht op de top. Maar dan sluiten de wolken ons in. Het zicht is 20 meter. We dalen af naar beneden. René zoekt ook mee naar de zonnebril, ik zoek mijn eigen “makkelijke” weg naar beneden. René vindt de bril terug! Gelukkig is die in het mos/gras gevallen. Geen schade, dus als de zon straks weer gaat schijnen heeft hij een zonnebril! We komen nog deelnemers van de “discoveryrun” tegen. Of het nog ver naar de top is? Nee, hoor, een kwartiertje, wel steil omhoog! Hij loopt door. Er zijn wel 300 deelnemers zegt hij, dus nog meer Nederlanders op deze route?! We komen na een 20 minuten weer bij de kabelbaan aan. De bak naar beneden is erg vol, we wachten wel op de volgende. Maar ja, die bleek ook wel vol te zijn. De downhill-mountainbikers hebben het hier fantastisch! We zien ze afdalen. Kost ongeveer 125 euro voor een dag. We zijn om drie uur weer beneden. We rijden door naar de waterval die 60 meter breed is en 37 meter hoog. Fantastisch! Veel foto’s gemaakt en een leuke korte wandeling ernaar toe. Bij de parking is ook een restaurant/café en we drinken daar wat. René koffie, Stan cola en ik warme chocolade met slagroom, hebben we wel verdiend na die klim. Ik in ieder geval wel! En de mannen omdat ze mij geholpen hebben. We rijden terug en eten pizza vlakbij de camping het is inmiddels al half acht. We halen ijs bij de supermarkt en gaan naar huis. Moe maar voldaan.